اعتماد به نفس و خودباوری (بخش اول)

عزت نفس، احساسی است که آدمی از خود داشته که بدین معنی است که چقدر خود را دوست دارد و چقدر برای خود ارزش و احترام قائل است. عزت نفس اولین ایستگاه موفقیّت شماست. تمام شخصیت شما در راستای عزّت نفس، شما شکل می گیرد.
نسخه مناسب چاپ

انسان پدیده زیبائی است که از عالی ترین مقام در جهان هستی برخوردار است و سرآمد همه کائنات ذکر شده است. تمام موفقیت های او به شناخت این مقام و منزلت،  که آن را عزّت نفس می گویند،  بستگی دارد. عزت نفس،  احساسی است که آدمی از خود داشته که بدین معنی است که چقدر خود را دوست دارد و چقدر برای خود ارزش و احترام قائل است. عزت نفس اولین ایستگاه موفقیّت شماست. تمام شخصیت شما در راستای عزّت نفس،  شما شکل می گیرد. عزّت نفس،  پیش نیاز اعتماد به نفس است. زیرا که اعتماد به نفس بروز و ظهور عزّت نفس یک انسان در دنیای بیرون است. مفهوم و معنای عزّت نفس در واقع این است که هر انسانی در دنیای تنهائی خود چقدر برای خود بها و ارزش قائل است و چقدر خود را عزیز می شمارد. احساس عزّت و بزرگی و خود باوری انسان همان عزّت نفس است. حال از خود بپرسید چه احساسی از خود داری؟ تمام موفقیت های انسان در کار و زندگی دقیقاً به این احساس بستگی دارد.

مسئله عزت نفس دقیقاً مسئله خودشناسی است. انسان­هایی که تصور خوب و درستی از خود ندارند نمی توانند عزت نفس و درنتیجه اعتماد به نفس خوبی داشته باشند. حال سؤال این است که چگونه بایستی این شناخت را به درستی بدست آوریم؟ اگر شما یک لحظه به حقیقت آفرینش خود نظر کنید درمی یابید که از چه جایگاه ویژه ای بنام انسان برخوردار هستید و چگونه در محضر خدای رحمان تعریف شده اید. خدای رحمان پس از آفرینش آسمانها،  زمین،  حیوانات، گیاهان،  دریاها و ماهی­ها،  اراده کرد تا پدیده متفاوتی بیافریند بنام انسان که اشرف مخلوقاتش باشد و سرآمد کائنات به حساب آید. خداوند اراده کرد که آیینه ای بیافریند تا جلوه زیبای خود را در آیینه ببیند. لذا خدای رحمان با دنیائی از عشق نسبت به چنین پدیده ای،  از روح خود در او دمید و بعد بر خودآفرین گفت این جمله را خدای کریم در مورد هیچ­یک از کائناتش نگفت مگر انسان و این خود مبین عنایت و توجه ذات احدیت اوست نسبت به انسان و مایه مباهات و افتخار انسان است که خدای رحمان چنین مقام عظیمی برای او قائل شده است. از سوی دیگر خداوند تبارک و تعالی آن چنان خود را نسبت به انسان نزدیک احساس کرد که به او گفت :«من از رگ گردن به تو نزدیک ترم و هر چه می خواهی از من بخواه و من اجابت می کنم». با توجه به جایگاه رفیع و ویژه انسان در نزد خدای رحمان،  به نظر می رسد که انسان در دنیا این رسالت را دارد که بزرگی کند و خداگونه زندگی کند،  بیندیشد و خلق کند، تمام مسائل زندگی خود را درنهایت قدرت و توانمندی عالی حل کند و از مواهب الهی به نحو احسن استفاده کند و از لحظه لحظه های زندگیش لذت ببرد. در راستای این مقام و منزلت انسان، هر گونه ناباروری، بی هویتی، بی شخصیتی، یاس و ناامیدی، فقر و ناتوانی، افسردگی و غم تنهائی، همه و همه با مقام منزلت و شکوه و قدرت آدمی منافات دارد و انسان به عنوان اشرف مخلوقات و مسجود فرشتگان خدا و عامل مباهات او نباید خود را باور نداشته و بد زندگی کند.

کافیست که شما در همین لحظه به این همه زیبائی وجود خود نگاه کنید و جایگاه خود را در جهان هستی بیابید و به مقام منزلت عظیم خود پی برده و احساس عزت کنید که چقدر خدای رحمان شما را دوست دارد و می خواهد که شما به عنوان اشرف مخلوقات او در همه کارها موفق شوید و بدرخشید و زیبا زندگی کنید. قطعاً چنین احساسی به شما عزت نفس می دهد و شما خود را باور می کنید، اینکه شما که هستید و چه مقام و منزلتی دارید احساسی که شما اینک از خود دارید نامش عزت نفس است. عزت نفس شاخص خودباوری انسان است. عزت نفس زیر بنای اعتماد به نفس انسان است. اعتماد به نفس اولین ایستگاه حرکت­های موفقیت آمیز در عرصه زندگی است. اعتماد به نفس شاخص شجاعت و قدرت ابراز وجود است. اعتماد به نفس توانمندی یک فرد را در عرصه زندگی و در مواجهه با مسائل نشان می دهد. اعتماد به نفس در انسان قاطعیت می آورد.اعتماد به نفس به آدمی شکوه می بخشد. اعتماد به نفس یک انسان را از بقیه افراد متمایز می سازد. اعتماد به نفس پیش نیاز ارتباطات زیبا و پرحاصل انسان هاست. انسان­هایی که اعتماد به نفسی عالی دارند، اگر آن­را با تواضع و لبخند ترکیب کنند از خود چهره ای شاداب، جذاب و محبوب می سازند. اعتماد به نفس عامل رشد و ارتقاء انسان است. اعتماد به نفس زیربنای ساختمان باورهای یک انسان است. زیرا هر باوری از باور از خود شروع می شود.

شایدجالب باشد که به این آیه زیبای قرآن دقت کنیم که خدای رحمان بندگان شایسته خود را که از تمامی آزمایشات الهی موفق بیرون آمده و بایستی به ملاقات خدا در سرای دیگر به بهشت او روند، در آستانه بهشت، چنین انسانهای سعادتمندی را این گونه خطاب می کند که : ای نفس آرام و مطمئن برگرد به سوی پروردگارت در حالی که هم خدا از تو خشنود است و هم تو از خدا. پس داخل شو در میان بندگان خوب من و داخل شو در بهشت من.

در این آیه زیبای قرآن کلمه «نفس مطمئنه» قابل توجه وتعمق است. آنجا که خداوند بندگان موفق و سعادتمند خود را با واژه نفس مطمئنه صدا می زند (یکی از زیباترین نمادهای نفس مطمئنه همان اعتماد به نفس آدمی است) این خود گویای این نکته است که سعادت دنیا و آخرت انسان در گرو خود باوری و اعتماد به نفس اوست. پس ای انسان خود را باور کنید که دنیا و آخرت شما در گرو همین ویژگی شماست. خود را باور کنید تا همه جهان هستی شما را باور کند. خود را باور کنید تا دنیا و مظاهر زیبایش بر شما لبخند زند و همه چیز بر وقف مراد شما شود. خود را باور کنید تا انسانهای دیگر هم شما را باور کنند. (اگر می خواهید ببینید که دیگران چه احساس و باوری از شما دارند کافیست ببینید که خودتان نسبت به خود چه احساس و باوری دارید و مطمئن باشید که دیگران هم همین احساس و باور را نسبت به شما خواهند  داشت.)

اینک که به نقش و جایگاه اعتماد به نفس در عرصه موفقیت­های انسان پی بردیم حال ببینیم که چگونه می توان اعتماد به نفس بالایی را در خود به وجود آوریم تا در عرصه های زندگی موفق شویم.

انسانی که عزت نفس خود را تعریف کند و به احساس زیبائی که از عشق الهی در آفرینش نشأت گرفته است برسد،  در این صورت با عزت نفس خود آمادگی خوهد داشت تا زیر بنای باورهای خود را که (اعتماد به نفس ) است، عالی بسازد. از آن­جایی که سازنده نظام باور ها در وجود انسان همان ضمیر ناخودآگاه است لذا می توان گفت که اعتماد به نفس در انسان توسط ضمیر ناخود آگاه ساخته می شود و یقیناً استواری این ساختار بستگی به آن دارد که چگونه این ضمیر را عالی هدایت کنیم تا هر لحظه به ساختن زیر بنای نظام باور ها اقدام کند.

ضمیر ناخود آگاه نه تنها تمام اطلاعات را از محیط اطراف شما می گیرد و پردازش می کند و باور و روحیه  می سازد، بلکه هر رشته فکری و هر توجه و اندیشه شما را بعنوان یک عامل ورودی با سیگنال قوی و قدرتمند دریافت می کند و مورد ارزیابی و پردازش قرار می دهد و حاصل پردازش این سیگنال می تواند بعنوان یک عنصر تشکیل دهنده باور، برپیکره نظام روحیه و باور و اعتماد به نفس شما نقش بگیرد.

لحظه لحظه های اندیشه و توجه، خود عاملی در ساختن اعتماد به نفس انسان است. مثلاً آنجا که انسانی به خود می اندیشد و از خود می پرسد من کیستم؟ و در جواب با احساس خوبی که از خود دارد می گوید: من جانشین خداوند روی کره زمین هستم و می اندیشم و خلق میکنم، اراده می کنم و به دست می آورم و خلاصه من در راستای یک تحول با تکنولوژی فکر، انسان زیبای دیگری شده ام. انسانی آرام، توانمند، خودشکوفا، با شخصیتی خداگونه با باورهای عالی انسانی که زندگی را طراحی و مدیریت می کند زیبا ارتباط برقرار می کند و دیگران او را به عنوان یک انسان قاطع و مصمم و با اراده دوست دارند و به او عشق می ورزند، چنین انسانی با چنین توجهی به خود باعث می شود که خود به خود ضمیر ناخود آگاه در او اعتماد به نفس عالی بسازد. هر توجهی که به خود می کند یعنی یک اندیشه و این اندیشه، خود یک سیگنال قدرتمند به ضمیر ناخودآگاه است که پردازش می شود و در انسان باور و اعتماد به نفس می سازد.

گردآوری: معصومه محمدظاهری  /  ویراستاری و تنظیم: پروا سفری

ارتباط با مرکز مشاوره:

۸۸۸۶۶۱۳۱ (گویا - ۱۰ خط)

 

مطالب مرتبط: 
این مطلب ۱۰۸ بار خوانده شده

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.